HAYATA DAİR...

    Dünyanın ufkunda siyah bir elem ,

    Gökten dökülüyor tane tane keder.

    Geçip giderken çaresiz günler ,

    Gelmeyin durun artık ,

    Gül yüzlü bebekler.

    Burası kar , tufan , yalnızlık dolu ,

    Sırtlan olmuş beşer koparır kafayı , kolu . 

    Seçme şansın olsaydı eğer bu çıkmaz yolu ,

    Yine gelir miydin bu çukura ,

    Söyle ey Adem'in oğlu .

    Atmıyor artık kalbi durmuş bu düzenin ,

    Bir tek nabız var o da Kuran-ı Kerim .

    Sessiz sedasız suyu ama o kadarda derin ,

    Sarılır mıydın ipine , söyle emin misin?

    Sarılır mıydın bebek O olsaydı beşiğin .

    Karanlık uzlet sarmış gönülleri ,

    Küfür denizi okyanustan da derin .

    Ne köle ne çocuk ne de efendinin ,

    Gideceği yer aynı gelme bebek ,

    Sen gül uykularını bölme bebek ,

    Sen bu kire hiç bulanma bebek ....